ieper

Maar toen ik daar toekwam moest ik

… De belofte voor vaste contracten. Ik heb via Adecco meer dan een jaar gewerkt via interim in een metaalbedrijf in Poperinge, waar ze vooral stukken voor vrachtwagens produceren. Bij Adecco hadden ze gezegd: “Dat is een bedrijf waar je rap een vast contract krijgt, waar je goed behandeld zal worden, en waar je goed verdient. En het werk is niet zo zwaar”. Het enige waar ze niet over gelogen hadden was dat het goed verdiende. Maar ’t is ook al.

Lastigheid van het werk en de ‘goede’ behandeling: Ik moest daar metalen bladen van 30 à 40 kilo in een machine leggen voor een behandeling. Om één blad te behandelen moest ik hem 4 keer verleggen. Ik moest dikwijls series van 300 à 400 bladen behandelen. En je moest dagelijks zeker minimum 200 blokken gedaan hebben of ze vroegen: “wat heb je uitgestoken vandaag?” Ik kwam na zo’n dagen geradbraakt thuis, gebroken. En de dag nadien mag je al direct terug gaan. Ik heb hard op mijn tanden moeten bijten om terug te gaan, maar ik heb het gedaan. En na een week wordt je dat gewoon. Maar nu krijg ik de terugslag. Ik ben onlangs naar de dokter geweest en hij zei me dat ik een overbelaste onderrug heb. Die metalen bladen waren ook kokend heet. Als je dan zei: “verdomme, mijn rug”, dan kreeg je de reactie “kun je eigenlijk niets?”. Je mocht niet ziek thuis zijn, of je kreeg een hele rij naar je kop. Er waren daar veel mannen die thuis zaten door hun rug: hernia’s en al. In dat bedrijf staat het vol oude machines. Er staan machines uit de jaren 1950, waar er geen noodstoppen aanhangen. Ik kan een jongen uit Poperinge aanwijzen die in dat bedrijf 2 vingers verloor daardoor. Het bedrijf heeft dan zelfs nog geprobeerd dit ongeval in zijn schoenen te schuiven, zogezegd omdat hij niet naar de machine keek. Deze jongen kan geen gewoon werk meer doen en wordt nu door de verzekering van het bedrijf geforceerd om terug te gaan werken.

… Ik heb nog geprotesteerd als interim’er in een bedrijf waar ze diepvriesproducten produceren. Ik was via Adecco aangeworven voor de functie “Operator-inpakker”. Ik kwam daar toe en ik moest van de ploegchef de rotte frieten die daar lagen opkuisen, opscheppen en in bakken doen en al. Ik zei tot twee keer toe: “ik doe dat niet, ik ben daarvoor niet aangenomen”. Hij zei: “ga maar weg en morgen moet je niet meer komen”. En zo was het. De dag nadien kreeg ik dan telefoon van Adecco waarom ik er niet was. Ik legde de situatie uit en ze zegden dat zij de baas zijn van hem, niet dat bedrijf. Ik heb gezegd: “Hou jullie vuile werkjes maar, via jullie werk ik niet meer”. Bij Bellewaerde heb ik dat ook meegemaakt. Daar werd ik aangenomen als “operator voor een attractie”, nu ja, daar is het de gewoonte dat je een beetje vanalles doet. Ik moest lichtjes en zo uitdelen of verkopen aan de mensen. Als ik acht uur gewerkt had, komt de ploegchef naar mij en zegt dat ik nog tot 12u ’s nachts worsten moest verkopen. Ik heb gezegd: “Sorry, maar mijn 8u zitten erop, ik ga naar huis”. Hij heeft mij een duw gegeven.

… Ik heb 18 maanden gewerkt via Konvert interim in een bedrijf waar men diepvriesproducten produceert. Ze hadden me gezegd in de interim dat het was om met de heftruck vrachtwagens te laden en te lossen. Toen ik daar toekwam wist de chef van niets. “Er zijn hier 2 heftruckchauffeurs, hoor”, zei hij, “jij moet orderpicken (bestellingen voor klanten uit de stock halen en op een palet klaarzetten)”. Na die 18 maanden: gedaan. Ik had iedere week interim gewerkt. Weekcontractjes, dagcontractjes. Ik vind dat toch een beetje overdreven. Ik vind dat je na 6 maanden interim op dezelfde plaats een vast contract zou moeten krijgen. Want na zo’n 18 maanden en dan gedaan, begin je terug van nul. Ik voel me gebruikt. Ik ben nu 26 jaar en ik heb nog maar alleen via interim gewerkt. Voor mijn leven betekent dit grote onzekerheid. Zonder vast contract heb ik niets om me aan vast te houden. Je weet niet wat je kan doen. ’t Is triestig. ’t Is financieel moeilijk. Ik zou bijvoorbeeld wel alleen willen gaan wonen of bouwen of een deftige auto kopen, maar als ik een lening wil aangaan, met interimcontractjes gaat dat niet, hoor! Ik wil een beetje stabiliteit in mijn leven. Wie wil er dat niet? Maar het is moeilijk hoor, zo. Dat is het belangrijkste punt: stabiliteit. Een goede job vinden waar je je goed voelt, waar je zekerheid hebt. Zodat je een beetje vooruit kan kijken. Want zolang dat je interim werkt, heb je elke dag de kans dat ze bellen: “je moet vandaag niet komen werken”. Ik heb dat zelf meegemaakt. Drie dagen werken, dan weer drie dagen niet. Of de dag voordien weet je niet of je ’s anderendaags mag gaan werken. Zekerheid is ver te zoeken. Maar ja, de meeste werken zijn via interim, vooral in fabrieken.