oostende

M., 24j, interimleerkracht: "Banden opbouwen kost tijd en dat heb ik niet."

M., 24j heeft een diploma van Bachelor lager onderwijs. Sinds 2010 tot heden geeft Sofie les in verschillende scholen als interim-leerkracht. In die vier jaar heeft ze ongeveer al 15 verschillende interims gedaan in scholen. Van interims van drie weken in de ene school naar een periode van een maand geen werk. Plots een interim van een half jaar. Dan weer niets. Soms eens twee maanden en dan een periode niets, waardoor ze in Molecule is gaan werken voor twee maanden. Er was zelfs een periode waar ze slechts twee dagen per school moest les geven.


Heb je het gevoel dat je anders behandeld wordt dan je collega's, minder fijne taken moet doen, dat je minder inspraak hebt dan collega's met een vast contract?

Goh, niet echt anders behandeld, maar je wil je altijd extra inzetten zodat je in de smaak valt bij de directeur of bij de collega's. Ik zal bv. altijd als er iets moet uitgetypt worden (van oudercontacten, personeelsvergaderingen, etc.) mijn hand opsteken dat ik het wil doen of de bewaking op de speelplaats op mij nemen. Zodat ze zien dat ik werkwillig ben en een goede indruk nalaat. Dit alles doe ik voor als er nog eens een vrije interim is.

Ook heb ik het gevoel dat ik niet meteen wordt aangesproken of betrokken wordt door mijn collega's. Ik ben nieuw dus vragen ze me niet meteen mee om na de uren iets te gaan drinken. Vaak hebben ze even tijd nodig tot er een kleine band is alvorens ze me meevragen. Maar tegen die tijd ben ik soms al weg.

N., 23j: “Ik werk nu en dan, dus ik weet eigenlijk niet wie ik ben.”

N. heeft een diploma van houtbewerking. Al vier jaar aan een stuk loopt hij de interimkantoren af. In die vier jaar heeft hij met dag-, week- en maandcontracten gewerkt op tal van verschillende plaatsen en in de meest uiteenlopende sectoren.


Je hebt al verschillende jobs achter de rug, maar hebt houtbewerking gedaan. Zoek je dan enkel daarin?

Toen ik afstudeerde met mijn diploma houtbewerking, zag ik het volledig zitten. Ik zou werk vinden in die sector. Maar telkens hoorde ik dat ik geen ervaring had. Naarmate de maanden vorderen, begin je elke job aan te nemen dat je kan. Al is het voor een dag als afwasser, dan eens een week als poetser. Je doet het gewoon. Op den duur verleg je je criteria. Soms zou je niet meer weten wie je zelf bent eigenlijk en wat je nog wilt. Je wordt geleefd. Het gevoel dat je eigen toekomst wordt bepaald door anderen is gewoonweg energieslopend.


Wat is dat dan je eigen toekomst die bepaald wordt door anderen?

Ik moet bijvoorbeeld plots een opleiding heftruck-chauffeur volgen omdat ze daarin vacatures hebben. Ik moet een week als poetser werken omdat ze me anders oproepen van de RVA. Ik had een droom om te werken met mijn handen en wat ik graag deed. En zo geraak je niet vooruit in je leven.


Heb je het dan enkel over je werk of zijn er andere dingen in het leven waar je niet vooruit geraakt door die interimcontracten?

Sinds mijn 15e ben ik al samen met Elisa. Zij heeft al goed gespaard, want ze werkt al sinds haar 18e in het kapsalon van haar mama. We wilden graag samenwonen, een huis kopen leek ons de meest logische beslissing. Toen we naar de bank gingen om een lening te vragen, wou die man onze lonen samentellen, maar door mijn korte jobs kon hij er geen vast loon op plakken. We kregen onze lening niet. Ik voelde me verschrikkelijk schuldig tegenover Elisa. Ze zei wel dat ze het niet zo erg vond, maar sindsdien heb ik het gevoel dat ze toch minder in me gelooft. Ze snapt niet dat ik maar geen vast contract te pakken krijg. Het maakt me verschrikkelijk onzeker. Straks ben ik ook haar nog kwijt door die eeuwige zoektocht naar vast werk. Hoe in hemelsnaam zullen wij ooit een gezin kunnen stichten als ik zal blijven werken met interimcontracten? Zij kan toch niet op mij rekenen als vader die misschien vandaag thuis is, of misschien morgen?

L., 24 Jaar: mijn dossier was weg!

Ik heb al enkele interimjobs gedaan als leerkracht, maar dat was omdat ik telkens zelf werk vond. Nu ben ik al een groot jaar op zoek naar werk en dat doe ik nu via interimkantoren omdat ik het zelf niet meer kon. Maar blijkbaar haalt dat toch niets uit en helpen ze me niet vooruit. Integendeel...

Ik heb me overal ingeschreven in de interimkantoren van Oostende. En telkens zeggen ze: “We gaan je bellen.” Ik denk dat die 's avonds in hun bed kruipen en zeggen: “We gaan je bellen.” en 's morgens als ze wakker worden: “We gaan je bellen.” Weet je, het zou zelfs al ietsje geloofwaardiger klinken als ze zouden zeggen:

“IK ga je bellen.”, maar die belofte aan zichzelf willen ze waarschijnlijk niet maken!

L., 21 Jaar: Kunnen ze niet, of willen ze niet?!

Heylaba. Je zit hier buiten en gaat niet naar binnen?

Pfff, 'k weet het niet meer wat ik moet doen. 'k Weet dat ik naar binnen moet, maar heb er stilaan geen zin meer in.

Hoe komt het?

Wel, ik heb Verkoop gestudeerd, het is al bijna 3 jaar geleden dat ik mijn diploma haalde. En toch sukkel ik met werk vinden. Ik werkte al in Kruidvat, in MediaMarkt, in kledingwinkels,... maar met die interimcontracten geraak je echt nergens vast. Ik word het echt beu. Ik ben 21 en wil vooruit. En telkens beloven ze je dat je een vast contract krijgt na 3 maanden. Maar na 3 maanden werden mijn contracten telkens stopgezet. Ze beloven zoveel.

G., ik ben hier om te koken!

En, hoe is't geweest?

Wel, ik zag een vacature voor operator hangen, hier bij Randstad. Ik moet mijn CV binnenbrengen en een bewijs van Goed gedrag en Zeden. Ze zeiden dat ze me dan zullen voorstellen aan het bedrijf.

En beloven ze je soms om te bellen?

Ik heb 2 maanden in de chipsfabriek Lay's in Veurne gewerkt. Hier en daar een dag met dagcontracten via Randstad. Al goed en wel, maar mijn dop vermindert vanaf ik een dag werk en zo had ik op het einde van de maand te weinig geld om mijn huur te betalen – Ik woon sinds mijn 17e alleen. Ik heb toen in Randstad gevraagd als ik elke dag kon werken, en ze beloofden dat ze me gingen bellen. Toen ze na een week niet belden, ben ik teruggegaan naar Randstad. Ik zei hen dat ze niet meer moesten bellen. “Trek jullie plan, ik moet mijn plan ook trekken.”

E., 23 Jaar: Lach en probeer opnieuw

Hoi hoi. Ik ben Rien en ik ben benieuwd hoe het gelopen is in StartPeople.

Wat denk je? Ze zullen me terugbellen hé. Alsof ik dat nog niet wist op voorhand.

Waarom wist je dat al?

Omdat ze dat telkens zeggen. Maar ze bellen niet terug hoor.

Laat hen maar geld verdienen! Laat hen maar lachen in hun binnenste! Zij liggen niet wakker van ons hoor!

't Komt me stilaan de oren uit! Ik hoop dat ze dat ooit zullen beseffen! Mijn moto 'Lach en probeer opnieuw' kan ik op den duur niet meer toepassen door mijn ellendige interim-zoektocht!

M., 21 jaar: Bullebakken die op ons neerkijken, dat zijn ze!

'K zie je met een foldertje van Manpower. Is het interessant?

Hahaha, interessant. Interessant om dat foldertje sebiet te gebruiken om mijn kachel te verwarmen, dat wel ja! Maar voor de rest...

Owla, wat bedoel je?

Ze kunnen het hier allemaal schoon op hun papiertje schrijven hé. Woorden, maar geen daden, dadde godverdomme! Ik ging zonet naar Manpower. Ik had een vacature op de VDAB zien staan om in 'een schoenenwinkel' te beginnen. Ten eerste wou ik weten wélke schoenenwinkel, want dat stond er niet bij. En ten tweede zag ik dat sowieso wel zitten. Ik hou van schoenen, ken er veel van, dus zou daar zeker geschikt voor zijn! Nu, ik zag dat de vacature ook aan de ruit hing van Manpower. Ik kom daar toe en vraag naar die vacature. De consulente wist niets dat die vacature openstond. “Ja maar, welke schoenenwinkel bedoel je?” vroeg ze me. Ik zeg dat zij het zou moeten weten. Geen enkele andere consulente wist ervan. Ik neem die 'chi-chi-madam' mee naar buiten en wijs haar op de vacature. “Ah ja, deze”, zei ze met een groene smile, “ah maar dat bestaat al niet meer hoor.”

S., 22 Jaar: Stomme jobs dus!

StartPeople belde me voor een interimjob. Dus ik zeg dat ik die middag naar het bureau kom om het contract te tekenen. Ik had een paar uur gewacht om te gaan, want ik had nog andere dingen te doen. Maar ze wisten dat ik eraan kwam. Ik kom daar dus aan en wat blijkt... ze hebben de job al aan andere mensen gegeven. Terwijl ze wisten dat ik die middag nog ging langskomen.

A. 18 Jaar: ik voel me als een closjard

En, ben je blij dat je binnenging?

Pfff, nee hoor. Ze stellen me steeds voor om in de verkoop te werken, maar dat is net het enige wat ik niet wil. Ik heb het hen allemaal al duizend keer gezegd, al van in het begin, dat ik alles wil doen, behalve dat. Ik weet gewoon ook dat ik daar niet goed in ben, want ik heb dat eens als vakantiejob gedaan.

Kom je hier veel en graag?

Oei oei, dat zijn wel twee heel verschillende vragen! Veel ja, ik probeer hier toch elke week eens langs te komen. Ik werk nu nog in de bouw, in het bedrijf Boey, dus moet ik me aanpassen wanneer ik naar hier kan komen.

K., 23 Jaar: Ze zetten je gewoon in je blootje

K., vertel eens wat jij gestudeerd hebt en hoe lang je reeds op zoek bent naar vast werk.

Ik heb podiumtechnieken gestudeerd, maar deze opleiding was nu niet echt iets waar ik heel veel van bijgeleerd heb. Daardoor ben ik ook mijn motivatie voor deze opleiding verloren. Sinds ik afgestudeerd ben, ben ik op zoek geweest naar vast werk.

Ik heb anderhalf jaar gewerkt in Suma Geographics in Gistel. Het eerste volle jaar was dit met weekcontracten. Na een jaar weekcontracten kreeg ik een vast contract van 6 maanden. Na dit vast contract werd ik ontslagen wegens de economische crisis. Ik kan je voorstellen, ik heb toen toch wel enkele traantjes gelaten. Dat doet niet goed voor een mens. Je heb een vol jaar in onzekerheid gewerkt, dan krijg je een vast contract en word je toch weer ontslagen.

D., 25 Jaar: Jij kunt daar niet werken, want je bent te dik!

Hoe lang ben jij nu op zoek naar vast werk?

Ik ben sinds september 2008 op zoek naar vast werk. Ik heb Verkoop gestudeerd en heb bijna 2 jaar in ExtraZone, een CD-winkel, mogen werken in Oostende. Toen gingen ze failliet. En dat begrijpen de interimconsulenten dan zelf niet hé, dat ik al 100 verschillende jobs heb gedaan!

Hoe bedoel je?

Accent vroeg zo eens mijn cv en die is inderdaad immens lang! Ja, dat zal wel, sinds september 2008 heb ik een hele waslijst van jobs omdat die allemaal met dag- of weekcontracten zijn! Die interimconsulente van Accent zag mijn CV en zei: “Zeg, het is wel niet de bedoeling om om ter meeste jobs te hebben hé!” Ik zei haar terug:

“Stop dan eens met die dagcontracten. En als er geen jobs op mijn CV hadden gestaan, was ik een luiaard zeker?!”

Ze lachte me gewoon vierkantig uit.