oostende

M., 24j, interimleerkracht: "Banden opbouwen kost tijd en dat heb ik niet."

M., 24j heeft een diploma van Bachelor lager onderwijs. Sinds 2010 tot heden geeft Sofie les in verschillende scholen als interim-leerkracht. In die vier jaar heeft ze ongeveer al 15 verschillende interims gedaan in scholen. Van interims van drie weken in de ene school naar een periode van een maand geen werk. Plots een interim van een half jaar. Dan weer niets. Soms eens twee maanden en dan een periode niets, waardoor ze in Molecule is gaan werken voor twee maanden. Er was zelfs een periode waar ze slechts twee dagen per school moest les geven.


Heb je het gevoel dat je anders behandeld wordt dan je collega's, minder fijne taken moet doen, dat je minder inspraak hebt dan collega's met een vast contract?

Goh, niet echt anders behandeld, maar je wil je altijd extra inzetten zodat je in de smaak valt bij de directeur of bij de collega's. Ik zal bv. altijd als er iets moet uitgetypt worden (van oudercontacten, personeelsvergaderingen, etc.) mijn hand opsteken dat ik het wil doen of de bewaking op de speelplaats op mij nemen. Zodat ze zien dat ik werkwillig ben en een goede indruk nalaat. Dit alles doe ik voor als er nog eens een vrije interim is.

Ook heb ik het gevoel dat ik niet meteen wordt aangesproken of betrokken wordt door mijn collega's. Ik ben nieuw dus vragen ze me niet meteen mee om na de uren iets te gaan drinken. Vaak hebben ze even tijd nodig tot er een kleine band is alvorens ze me meevragen. Maar tegen die tijd ben ik soms al weg.

Heb je het gevoel dat je een duidelijke plaats hebt op je werk, ook al moet je vaak veranderen?

Ik ben iemand die snel babbelt en een band tracht te maken, dus dit valt wel nog mee. Als mijn tijd erop zit zeggen collega's vaak dat ze me zullen missen. Maar toch is dat niet hetzelfde als mocht ik daar kunnen blijven. Dan zouden ze dit niet hoeven te zeggen en kan de band alleen maar beter worden. Ik kan niet na twee weken binnenkomen in de leraarskamer en over koetjes en kalfjes beginnen praten. De mensen willen weten wie ik ben, wat ik allemaal doe. Eens toekomen met een slechte dag en mijn hart luchten is heel moeilijk. Dit vergt tijd en soms heb ik die niet.


Begin je soms aan jezelf te twijfelen als je maar geen vast contract kan krijgen?

Ik heb twee maanden in Molecule gewerkt tussen twee interimcontracten in een school door. Het is enorm lastig als ik dan mensen of ouders van de leerlingen tegenkom. Die vragen dan: “Maar alé, werk jij nu hier?”, “Ben je geen leerkracht meer?” Dit komt soms neerbuigend over. Dat doet dan wel pijn.

Ook in de periodes dat ik geen zicht heb op werk, begin ik wel een beetje te twijfelen aan mezelf. Ook als ik dan in een nieuwe school terecht kom, wil ik niets anders doen dan me bewijzen en op de duur is dit heel lastig.


Zie je resultaten van je werk als je zo vaak moet veranderen van school?

Het is tof als ik een half jaar les moet geven en als de persoon die ik vervang, zegt: “Dit is nu leerkracht Sofie en je moet evengoed luisteren naar haar zoals je naar mij luisterde”. Maar hoe korter de vervangperiode is, hoe moeilijker het is om resultaat te zien. En ik ben iemand die als ik een doel voorop stel, er alles zal aan doen om dit doel te behalen. Maar met die korte interims van twee weken is dit bijna onhaalbaar. De eerste week leer ik de kinderen wat kennen, dan heb ik nog één week over en het zit er al op.


Heb je het soms voor dat je jezelf niet kan/durft zijn. Je mening niet durft zeggen, doordat je bang bent om je contract te verliezen?

Ik ben wel iemand die er rare dingen kan uitflappen. Het duurt wel eventjes tot ik zoiets durf en kan zeggen tegen de collega's. Dus in feite moet ik me inhouden om mezelf te zijn.


Kan je je collega's echt collega's noemen, ondanks het vele veranderen van school?

Soms heb ik het nog moeilijk. Als er zo een personeelsfeestje is en ik weet ervan, maar ik kan of mag niet meer gaan. Dan wou ik stiekem daar nog leerkracht zijn, zodat ik dan mee mag. Dit vind ik het spijtigste aan geen vaste collega's te hebben.


Heb je het gevoel dat je over 10 jaar een stabiel leven zal kunnen leiden?

Ik hoop het, maar ik probeer er nu niet aan te denken. Ik hoop op een vast contract binnen een aantal jaar. Normaal gezien zou er binnen 5 à 7 jaar enkele plaatsen vrijkomen omdat er nu in de omgeving wel meerdere oudere leraren zijn die op pensioen gaan. Maar momenteel zie ik in het korte vooruitzicht niet meteen een vast contract.

Het grootste probleem is dat ze in scholen werken met TADD (Tijdelijke Aanstelling Tot Dienst). Dit betekent dat wanneer je in drie jaar tijd meer dan 700 dagen in dezelfde school of scholengemeenschap les hebt gegeven, je die benaming krijgt. Deze zorgt ervoor dat als de school een vrije plaats heeft, ze verplicht is om die eerst aan de TADD te geven. Opnieuw is dit al moeilijk omdat je al veel geluk moet hebben om drie jaar in dezelfde school les te kunnen geven. Bovendien zorgen sommige scholen ervoor dat ze net voor je TADD er is, ze iemand anders aanwerven zodat ze geen verplichtingen hebben.


Ben je ooit bang geweest om ziek te zijn of ziek gaan les geven?

Zeker en vast! Ik ben waarschijnlijk al vijf verschillende keren met hevige koorts voor de klas gaan staan. Ik zeg het nog eens: ik wil me bewijzen en daarvoor doe ik alles. Als ik ziek ben, breng je verschillende mensen in de problemen: de leerlingen, de collega's en de directeur. En op die laatste twee wil ik indruk maken om opnieuw te mogen terugkomen.


Ben je dan bang om zwanger te raken of te beginnen aan kinderen omdat je geen vast contract hebt?

Ik ben daar wel een beetje bang voor. We zijn nog maar net ons huisje aan het verbouwen, we willen nog trouwen en we willen graag kinderen. Aan de volgorde zijn we nog niet uit. Financieel is het niet gemakkelijk om die alle drie samen te plannen en zeker niet als je nog geen vast contract hebt. Maar we zullen alles ook niet uitstellen tot ik een vast contract heb hoor! We zullen dit gewoon zijn loop laten gaan. Maar ik denk als het moment eraan komt dat ik waarschijnlijk wel terug wat bang zal zijn.