oostende

N. 22 jaar: Nee, niet ca va.

Ik zie de jongen met het hoofd naar de grond, uit Adecco komen.

Dag jongen. Ca va?

Nee, niet ca va.

Ik zie dat je uit het interim-bureau komt. Zoek je werk via interim-kantoren?

Ik ben al aan het zoeken sinds juni. Ik heb me overal ingeschreven. Zelfs tot in Gent, Brugge en Brussel. Ik heb eerst communicatie gestudeerd. Maar ik ben de interim-zoektocht beu. Ben ook al zelf op zoek gegaan. Soms kijk ik via internet naar de jobs die er zijn. Als mij dan een job aanspreekt, ga ik daarmee naar het interim-kantoor. Daar krijg ik telkens weer te horen dat deze job al ingevuld is. En dit is ook zo met de jobs die aan de ruiten hangen.

Als je zelf geen voorstellen doet, krijg je niets van aanbiedingen, ze weten niet waarmee ze bezig zijn!

Hoe bedoel je?

Wel, ze houden mijn dossier gewoonweg niet bij. Telkens moet ik opnieuw mijn gegevens invullen, daarna beloven ze te bellen, maar ik moet telkens zélf naar hen toestappen, anders hoor ik niets. En moet je eens weten? Eind december ging ik bijvoorbeeld nog eens langs. Terug vroegen ze hetzelfde: ““Waarom ben je hier?” – “Wel, ik zoek werk.” – “Ja, sorry, maar nu moet je echt niet langskomen, het is eind december, Het is bijna eindejaar, en dan werken niet veel interimconsulenten. Kom in januari eens terug.” Ze blijven altijd alles uitstellen.

In september ging ik met een voorstel naar het interim-kantoor. Dit was voor een job in een callcenter. Ze staken dat in hun computer en na twee weken mocht ik terugkomen. Ik deed dat. Toen ik daar aankwam, zeiden ze dat ik te vroeg was, en dat ze me nog zouden contacteren. Na twee weken kreeg ik plots een sms (!) van het interim-bureau: “De job in het callcenter kan niet meer doorgaan. Onze excuses. T-Interim”. Het ergste vond ik dat ze me dit via een sms vertelden.

Had je ook al een goede ervaring?

Nee. Allé, dat dacht ik toch even. Eens was het zo dat ik bij Adecco een goede consulente had. Zij maakte een grondig dossier van me op, met alles erop en eraan. Ik heb daar zelfs testen moeten afleggen. Daarna belde Adecco om te zeggen dat ik naar Adecco Brugge mocht, dat ze daar iets voor me hadden. Ik ging naar Brugge, en dat kost me ook geld. Wanneer ik binnenkwam, weet niemand iets van mijn afspraak, en ze wisten al helemaal niets over de zogezegde job dus. Toen hebben ze daar in Brugge weer een nieuw dossier van me opgemaakt. Ik ben daar dus geweest voor niets. Weet je, ze geven je telkens hoop, maar je komt telkens buiten met een nog grotere wanhoop dan daarvoor. Ondertussen heb ik niets meer van hen gehoord.

En woon je al alleen?

Ja, ik woon alleen. Maar ik zie mijn spaarrekening enkel dalen, want er komt geen geld bij. Ik weet dus niet hoe lang ik nog alleen zal kunnen wonen…

Ken je nog mensen die dit ook meemaken?

Jazeker. Mijn beste vriendin bijvoorbeeld is kinderverzorgster. Zij maakt net hetzelfde mee, er is geen werk voor haar.

Mag ik je gegevens?

Jazeker, bedankt om naar me te luisteren. Samen sterk hé.