oostende

K., 23 Jaar: Ze zetten je gewoon in je blootje

K., vertel eens wat jij gestudeerd hebt en hoe lang je reeds op zoek bent naar vast werk.

Ik heb podiumtechnieken gestudeerd, maar deze opleiding was nu niet echt iets waar ik heel veel van bijgeleerd heb. Daardoor ben ik ook mijn motivatie voor deze opleiding verloren. Sinds ik afgestudeerd ben, ben ik op zoek geweest naar vast werk.

Ik heb anderhalf jaar gewerkt in Suma Geographics in Gistel. Het eerste volle jaar was dit met weekcontracten. Na een jaar weekcontracten kreeg ik een vast contract van 6 maanden. Na dit vast contract werd ik ontslagen wegens de economische crisis. Ik kan je voorstellen, ik heb toen toch wel enkele traantjes gelaten. Dat doet niet goed voor een mens. Je heb een vol jaar in onzekerheid gewerkt, dan krijg je een vast contract en word je toch weer ontslagen.

Sinds deze job ben ik nu al 2 jaar op zoek naar vast werk. Ik kan je niet precies zeggen waar ik overal in die tijd al gewerkt hebt, want het is een heel archief van dag- en weekcontracten.

3 maand met weekcontracten in een parkeerbedrijf via TempoTeam. 1 maand met weekcontracten in Daikin via T-Interim. 1 maand met weekcontracten in een transportbedrijf via StartPeople. En ga zo maar door.

Dit is gewoon verschrikkelijk om zo lang met dagcontracten of weekcontracten te erken. Je geraakt gewoon nergens écht aan de bak. Dat zorgt voor zulke onzekerheid, dat kun je niet geloven.

In de tussenperioden heb ik nog een opleiding Freezer gedaan aan de VDAB. Mijn grote droom is eigenlijk om op zee te gaan. Ik volg nu een opleiding aan de VDAB om machines te leren besturen op een boot. Ik doe mijn stage nu in Zeebrugge. Ik ga elke dag met de fiets van Oostende naar Zeebrugge omdat ik geen rijbewijs heb.

Het zotte is eigenlijk dat ze in de interimbureaus eigenlijk bijna enkel voorstellen geven aan me om in de horeca te werken. Terwijl ik telkens, in elk interimkantoor, zeg dat ik alles van productie-, technisch werk, verkoop,... wil doen, maar zeker geen horeca. Ze trekken het zich precies echt niet aan hé wat je zegt. Want uiteindelijk doen ze er toch niets mee met de informatie die ze van je krijgen. Je bent precies nog minder dan een dossier. Want mocht je een dossier zijn, zouden ze je zelfs nog beter kennen dan dat ze je nu kennen.

Ze kennen je dus al goed in de interimkantoren?

Nu ben ik bezig met die opleiding, maar ervoor mag je er gerust van zijn dat ik meerdere keren per week langsging bij de interimkantoren. Ik ben op het hele 'interimplein' ingeschreven. StartPeople is het enige interimkantoor die me kent. Ik zeg niet dat ze me bij naam kennen, maar je merkt dat als ik binnenkom dat ze me vriendelijk begroeten. De rest kent me aan geen kanten, en dat begrijp ik dus écht niet hé. Ze moeten telkens opnieuw vragen wat ik wil, en als ik wel al gespasseerd ben omdat ze mijn dossier niet terug vinden. En dus altijd maar diezelfde vragen hé, ik word er op den duur zot van. Je hebt dan het gevoel dat er eigenlijk niets van wat je vorige keer zei bijgehouden werd. Enkele keren heb ik echt gevraagd: “Herken jij mij eigenlijk nog?!” Maar deze vraag “hoort dan niet thuis bij werk zoeken”. Machtsmisbruik ja van achter hun computers.

Waar maak je je het meeste druk in over het werk zoeken en vinden via interimkantoren?

Ze spelen met je voeten, interimkantoren bieden helemaal geen perspectief. Als je jong bent, wil je wat opbouwen hé. Maar met week- en dagcontracten kun je geen toekomst opbouwen, want je kan elk moment aan de deur staan. Ja hoor, als ik iets moet zeggen wat me echt zorgen en pijn bezorgd over het werk zoeken via interimkantoren dan is het echt wel die dagcontracten. Dat zorgt voor zoveel meer gevolgen, dat kun je niet schatten. Ik denk alleen nog maar aan het minderwaardigheidsgevoel dat je ervan hebt.

Ook hun manier van hoe ze tegen je praten, is echt arrogant. Als er bijvoorbeeld echt niemand zit te wachten, en er zit niemand in gesprek bij hen, kunnen ze je echt zo bijna een halfuur laten wachten. Je krijgt dan te horen: “Sorry hoor, ik ben nog druk bezig op de computer.” Kunnen ze dat niet doen in de momenten dat er niemand is?!

Wat ook duidelijk is, is dat je na een eind eigenlijk niet meer heel veel geloofd van wat ze je vertellen. Bijvoorbeeld alleen al het feit dat ze me bij elke bezoek zullen terugbellen. Wel, ik heb ze eigenlijk nog nooit gehoord. Dit zijn toch echt geen goeie principes hé zeg!

En dan die vacatures aan de ruiten. Die zijn dus echt altijd al 'bezet of ingevuld' hé!

Ik kan je echt zeggen dat ik nog NOOIT een positief antwoord gekregen heb op een voorstel dat ik deed van een vacature die in de etalage ging.

Ondertussen heb ik geleerd om ook op andere manieren werk te zoeken hoor, want echt, met interimkantoren alleen geraak je er gewoon niet. Ik ga naar de VDAB, surf op sites, kijk in de Jobkrant,... Dit geeft me echt zelfvertrouwen. Want door die interimbureaus daalt je zelfvertrouwen.

En i.v.m. de opvolging?

Bij StartPeople was het echt een keer heel raar. Ik mocht van StartPeople naar de baas van een bedrijf om me aan te melden voor een job als technisch instructeur. Toen ik bij die baas was, zei hij: “Jij moet hier niet zijn, jij moet naar StartPeople”... Zo werd ik van het ene naar het andere gestuurd. Uiteindelijk was er geen job, dus liep hun communicatie blijkbaar ook niet goed hé.

Ik heb ook twee keer, en dat vind ik echt een stom principe, met 'stand-by-contracten' gewerkt.

Wat is me dat voor iets van een raar beest?!

Dit wil zeggen dat je letterlijk stand-by moet blijven gedurende een bepaalde periode. Ze kunnen je elk moment van de dag bellen in die periode en dan moet je gaan werken. Ik had zulk contract eens voor 2 maanden. Maar ik kreeg gewoonweg geen 1 oproep in die hele periode. Maar weet je wel wat dit betekent?! 1. Je gaat geen ander contract aan, omdat je eigenlijk midden in een contract zit en 2. Je ontvangt geen loon.

Een andere keer had ik ook zulk 'stand-by-contract' in de luchthaven van Oostende. Ik weet nog dat ze me soms om 7u opbelden, dat ik om 7.30u moest beginnen. Dat is dan vlug uit je bed springen, je fiets op en zorgen dat je daar binnen het halfuur bent. Ik heb hen dan gevraagd als ze wat vroeger konden verwittigen, omdat ik geen rijbewijs heb en met de fiets alles trager gaat, maar ze hebben zich niet aan hun belofte gehouden.

Ik ga nu echt heel grof uit de hoek komen, en de vergelijking is ook heel grof, maar soms hé... Ben ik precies een prostituee, en zij zijn mijn pooiers... Ze zetten je gewoon in je blootje.

Ik ben heel positief ingesteld en geloof steeds weer opnieuw in vast werk. Ik ben ook telkens trots als ik een contract teken -ook al is dit steeds met dubbel gevoel als ik dag- of weekcontracten teken- maar ik kan je zeggen dat in de interimwereld je leven precies blijft stilstaan.

Gebeurde de uitbetaling altijd correct?

Ik heb ook eens eens gesukkeld met een uitbetaling: Ze betaalden me per week per weekcontract dus voor productiewerk via T-Interim. Normaal betalen ze je de week nadat je die gewerkt hebt. Maar na een volle week had ik nog steeds mijn loon niet. Ik ging naar het interimbureau en daar wisten ze van niets en zeiden ze me dat het door het bedrijf was. En elke week ging voorbij, en elke week stond ik te zagen aan T-Interim. Tot ik het beu was, ik heb mijn geld ook nodig (!) en ik stapte na 4 weken naar de vakbond. Raar maar waar, maar binnen die week was mijn geld gestort!

Ik zou echt al zotcontent zijn mochten ze gewoon al eens vragen: “K., hoe gaat het eigenlijk met jou?”