verdere steden

G.: We zijn verdomme tweederangs arbeiders!

Ik zie dat je net uit het interimkantoor komt. Hoe is het gegaan binnen?

Niet goed! Ze hebben geen werk. Ze gaan wel zoeken en gaan me nog iets laten weten, maar dat heb ik al veel gehoord! Ik had gisteren een aantal vacatures afgeprind, die heb ik vandaag ook nagevraagd. Wel, die vacature bij Manpower was al tien dagen ingenomen. Bij Just Work gingen ze mij nog iets laten weten.

Kijk, ik werk nu al zes jaar via interim en ik ben dat beu! Ik wil gewoon een goeie job waarmee ik opnieuw alleen kan gaan wonen en mijn leven kan leiden. Ik wil geen geld moeten krijgen van familie of OCMW!

Nu werk ik bij Van Gansewinkel: op zich niet een droomjob, maar ze hadden mij gezegd dat ik goed zou verdienen. Inderdaad, per uur verdien ik wel goed, maar ik werk wel maar één of twee dagen per week. Dan heb je op het einde van de maand natuurlijk niet genoeg om alles te betalen. En omdat ze me maar één dag op voorhand verwittigen als ik moet werken, kan ik er geen ander werk naast doen, want telkens ziet mijn week er anders uit. Hoe moet ik daar nu alleen mee kunnen gaan wonen?!

Interimkantoren vergeten vaak wie je bent en welk werk je wil doen. Kom jij dat ook tegen?

Ja hoor, Daarnet nog bij Randstad. Toen ik binnen kwam moest ik eerst terug vertellen wie ik ben, welk werk ik wil doen en wat ik allemaal al gedaan heb, maar daarna wisten ze wel nog dat ik drie jaar geleden mijn ontslag genomen heb bij Vankerkhoven. Daarom ben ik niet betrouwbaar en zoeken ze dus geen werk meer voor mij.

Hoe komt het dat je daar ontslag genomen hebt?

De baas had gewoon geen respect voor mij. Telkens wanneer ik hem iets vroeg, kreeg ik onder mijn voeten of zei hij gewoon dat ik stom was. Er was altijd wel een reden om mij onder mijn voeten te geven. Toch kan ik niet zo een slechte werker geweest zijn, want hij vroeg mij wel om over te werken. Ik heb eens van 8 uur 's ochtends tot half elf 's avonds gewerkt, dat waren meer dan vijf overuren. In het zwart natuurlijk.

Wanneer ik op het einde van de week naar mijn geld vroeg, gaf hij mij €35. Zeven euro per uur, terwijl ik volgens mijn contract €12 per uur verdiende.

Wanneer ik hem zei dat ik €12 per uur verdien, zei hij “als je hier enkel maar voor het geld bent, dan moogt ge hier vertrekken!”. Maar omdat ik echt wel werk nodig had, zweeg ik en slikte ik wat hij zei.

De week erop was het opnieuw hetzelfde: hij vroeg me opnieuw om over te werken. Ok, geen probleem zei ik. Maar na twee uur begon de machine te haperen en viel uiteindelijk stil. Ik zei dat tegen hem en hij zei dat ik dus niet verder kon werken. Hij is toen opnieuw uitgevlogen en is mij beginnen uitmaken voor alles wat slecht en lelijk was. Ik had die machine kapot gemaakt. Toen wou ik het toch aftrappen, maar hij volgde mij naar de kleedkamer om mij verder uit te schelden terwijl ik mijn kleren weer aandeed. Toen ik wou vertrekken, sloot hij zelf de poort en zei dat ik moest blijven! We hebben dan tegen elkaar staan roepen en uiteindelijk ben ik toch vertrokken.

Ik ben toen de dag erop terug naar Randstad geweest om hen op de hoogte te brengen dat ik daar niet meer terug ging werken, maar daar zeiden ze dat ik onverantwoordelijk en onbetrouwbaar was. Ik had mijn verhaal nog niet eens verteld! Nu, na drie jaar, zeggen ze mij nog altijd hetzelfde: onbetrouwbaar en  dus zoeken ze voor mij geen werk.

Ze vinden dus dat je als jonge gast alles zomaar moet slikken en wanneer je dat niet doet, zoeken ze je gewoon geen werk meer!

ja! Ik ben dat daarna nog eens tegengekomen met Just Work: ik schreef mij in en vroeg naar een job. Ze zeiden me dat ze de ideale job voor mij hadden: bij Peleman. Da's een houtzagerij waar ze met 5 man werkten.

Ook de baas daar zat de hele tijd op mijn kap : “ge moet rapper werken” of “'t is hier geen bejaardentehuis hé”. Maar wanneer ik het aan mijn collega's vroeg, zeiden die wel dat ik goed doorwerkte en dat die baas gewoon ambetant deed tegen mij. “het een oor in en het ander weer uit”, dat was hun raad voor mij.

Ook wanneer er iets niet lukte, kwam hij mij uitschijten: ik moest bijvoorbeeld in mijn tweede week met een andere machine werken. Ik moest planken in stukken zagen, en moest daarbij ook goed opletten dat ik het slechte hout eruit zaagde. Hij gaf mij 5 minuten uitleg over hoe de machine werkte en over het hout, en zei dat ik maar een beetje moest proberen. Het zou wel lukken. Vijf minuten uitleg over een zaagmachine die bomen in stukken zaagt??! Dat lukte natuurlijk niet goed. Hij kwam kwaad terug naar mij “verdomme, ziet gij dat niet??!” Ik kreeg opnieuw onder mijn voeten dat ik zijn hout naar de knoppen hielp. Leg mij dan uit hoe ik met die machine moet werken! Na een eindje zijn daar twee arbeiders gestopt met werken, en moesten we dus met drie man hetzelfde werk doen. Maar dat werk was al ongelooflijk zwaar en met twee minder werd het nog zwaarder. Die week, ik werkte er toen drie weken, begon de baas mij opnieuw uit te maken. Ik heb hem toen gezegd dat ik wel ander werk ging zoeken. Ik deed daar mijn best, de collega's zeiden dat ik goed werkte, ik deed lastig werk, ik deed de overuren dat de baas mij vroeg en dan wordt je uitgemaakt als er iets misloopt. Na drie weken kan je een job nog niet perfect hé!

Ik ben toen terug gegaan naar Just Work, en weet je hoe ze daar reageerden: Ja, we hadden het je toch gezegd? We wisten wel dat dat werk te zwaar zou zijn voor jou. Ik viel uit de lucht! Waarom hadden ze mij daar dan naartoe gestuurd? Sindsdien heb ik dus niets meer van hun gehoord. Toen ik daarnet naar werk vroeg, zeiden ze dat ze me nog wel zouden bellen. Ja hoor, dat geloof ik!

Kon je daar dan wel veilig werken? En kreeg je daar dezelfde werkkledij als de andere arbeiders?

maar nee! In heel het bedrijf was er één veiligheidsbril en één gehoorbeschermer, ik heb die nooit kunnen gebruiken. Ik moest ook met een kettingzaag de lange boomstammen in stukken zagen. De elektriciteitsdraad van die machine was versleten en ik kreeg geregeld een schok. Uitleg over hoe je een kettingzaag gebruikt kreeg ik niet en naar de veiligheidsbril kon ik snuiven. Gewoon, hier, begin eraan! De houtsplinters vlogen daar in het rond, ik moest blijkbaar maar naar de andere kant kijken.

Ook bij Van Gansewinkel is 't van hetzelfde: ik heb daar een fluo-vestje gekregen en een flut-werkbroek. De vaste werkkrachten hebben daar een een geweldig stevige werkbroek en werkvest. Als het regent ben ik helemaal doorweekt, en mijn kleren stinken een uur in de wind. Als ik alles twee keer was, stink ik verdomme nog altijd! En dan moet ik nog €20 waarborg voor de broek en €12 voor het fluo-vestje betalen!

Ik heb zo al mijn eigen veiligheidsschoenen gekocht: je krijgt van interimkantoren altijd stinkende werkschoenen die al door 20 man gedragen werden. Die schoenen stinken en zijn versleten! Ik heb één keer nieuwe schoenen gekregen die wel goed zaten, en ik heb ze onmiddellijk gekocht! Geen slechte stinkschoenen meer voor mij! Voor een interimmer hebben ze gewoon geen respect: de bazen niet en de interimkantoren niet!

Wat zegt het interimkantoor dan als je je verhaal vertelt?

Ach, die trekken zich niets aan van u of luisteren zelfs niet! Ik heb daarnet nog met T-interim in Puurs gebeld. Ze hadden een vacature als kunststoflasser en gingen mij voorstellen. Maar ze belden mij terug om te zeggen dat ze mij nog niet hadden voorgesteld. Omdat ik al in veel bedrijven gewerkt heb, heb ik een onstabiel werkverleden. Tja, als je zes jaar gewerkt hebt met interim, moet je niet verschieten dat ik al in veel bedrijven gewerkt heb. Ze zagen ook dat ik al een paar keer zelf ben opgestapt. Hoe komt dat? Waarom ben je daar vertrokken? Wel, ik vertel ze wat ik bij Peleman en bij Vankerhove ben tegengekomen. Maar dat ik ook al een paar keer ontslagen ben zonder dat ik er iets kon aan doen: bij Transoflex bijvoorbeeld. Dat was omdat de productie verminderde en ik de laatste was die daar beginnen werken was. Haar reactie: ja ja, maar ge moet u best doen. Ge moet doen wat de baas u zegt. En als ge overuren moet maken, dan moet je die ook doen. Een kwartier meer of minder is toch niet erg. Natuurlijk wil ik wel overuren doen, ik doe dat ook. Maar die moeten dan wel betaald worden zoals het hoort. En ik doe wat de baas mij vraagt, maar hij moet mij niet uitmaken. Ja maar, ge moogt niet moeilijk doen. Als de baas u iets zegt, moet je dat doen. Ge moogt niet moeilijk doen tegen de baas. Wel, ik moet blijkbaar op mijn kop laten schijten om werk te vinden. En toen ik zei dat ik dat allemaal wel wil doen, maar dat ze mij ook moeten respecteren, legde ze gewoon toe. 't was wel geweest.

Gisteren belde Accent van Beveren mij: “Hoe is 't? Zeg, kom je morgenvoormiddag af naar Beveren. We kunnen je dossier dan verder afwerken en dan zoeken we verder een job voor je”. Zeg, weet die wel hoe je van Puurs naar Beveren geraakt? Ik doe er een uur en een half over om er te geraken. Dus ben ik daar de hele dag mee kwijt. Ik betaal daar gemakkelijk €20 of meer voor. Dat om eens te kijken naar mijn dossier en dan eens te zoeken? De laatste job dat ze mij wouden aanbieden, was in Dendermonde! Ik moet met het openbaar vervoer of met de brommer er geraken. Om in dat bedrijf te geraken, deed ik er meer dan anderhalf uur over!

Nu ook, ik mag van Konvert gaan solliciteren in SVK in Sint-Niklaas om in de vezelcementproductie te werken. Drie ploegen, maar wel optie vast. Ik zal nog maar eens proberen zeker. Ik had wel dagwerk of maximaal twee ploegen gevraagd, maar wie weet is het deze keer echt wel optie vast.